کند از جایشان به نیم نهیب

استر و اسب و خانه و اسباب

خس و خارند در ره سیلاب

سیل چون از فراز شد به نشیب

آنچه با ذات آمده ست نکوست

غیر از آن جمله سبزه لب جوست

سبزه طرف جو بود خرم