چنین راند بر سر ورا روزگار

ز آهن کله برنهادن بسر

چنین گفت لهاک فرشیدورد

که از خواست یزدان کرانه که کرد

که بر کینه کشته شود زار و خوار

بشمشیر کرده جدا سر ز تن

نیابد همی کشته گور و کفن