که بر کینه کشته شود زار و خوار

چنین گفت لهاک فرشیدورد

که از خواست یزدان کرانه که کرد

چنین راند بر سر ورا روزگار

بشمشیر کرده جدا سر ز تن

نیابد همی کشته گور و کفن

بهرجای کشته کشان دشمنش