خود گم شدو گم کرد ز خود نام و نشان را

دیری نه ، بهشتی ، ز می و مغبچه در وی

از کوثر و از جام فراغت دل و جان را

آن دیر که هر مست که آنجا گذر انداخت

دیری که سر از سجده بت باز نیاورد

هرکس که در او خورد یکی رطل گران را

مسجد نه که در وی می و می خواه نگنجد