کاین یکی را مدح می گفت، آن یکی را می ستود

فتنه را دیدم نشسته در خطر گاه فساد

هر چه آن می بست بر بدخواه تو ، این می گشود

دوش وقت صبح دیدم بخت و دولت را به خواب

گفتم این مدح و ثنای کیست ، گفتندش خموش

خود نمیدانی مراد ما از این گفت وشنود

مدحت شهزاده های کامکار نامدار