راه می کرد گل و ناقه در آن گل می برد

ای سفر کرده کجا رفتی و احوال چه شد

نشد احوال تو معلوم بگو حال چه شد

ساربان گریه کنان بود چو محمل می برد

محمل قبله ارباب سخن بسته سیاه

می شد و آه کنانش به قبایل می برد

روی صحرا خبر از عرصه محشر می داد