بسکه بار غم از ین واقعه بر دل می برد

هر قدم خاک از ین واقعه بر سر می ریخت

محملش را ز اعالی به اسافل می برد

در دلش بود که از دهر گرانی ببرد

بسکه آشفته در آن بادیه ره می پیمود

در عجب بود که چون راه به منزل می برد

محمل آمد به در شهر مباشید خموش