در عجب بود که چون راه به منزل می برد

در دلش بود که از دهر گرانی ببرد

بسکه بار غم از ین واقعه بر دل می برد

بسکه آشفته در آن بادیه ره می پیمود

محمل آمد به در شهر مباشید خموش

سینه ها را بخراشید و برآرید خروش

کاه پاشید به سر ، ناله جانکاه کنید