بسکه آشفته در آن بادیه ره می پیمود

محملش را ز اعالی به اسافل می برد

در دلش بود که از دهر گرانی ببرد

بسکه بار غم از ین واقعه بر دل می برد

در عجب بود که چون راه به منزل می برد

محمل آمد به در شهر مباشید خموش

سینه ها را بخراشید و برآرید خروش