اهل جهان زله خور خوان او

رازق ما آن که به خوان نعم

خواند جهان را به وجود از عدم

هست جهان سفره احسان او

هر که نه پرورده این نعمت است

از سر خوان عدمش قسمت است

مائده فیض چه جزو و چه کل