مائده فیض چه جزو و چه کل

اهل جهان زله خور خوان او

هر که نه پرورده این نعمت است

از سر خوان عدمش قسمت است

برده از او فیض چه خار و چه گل

او چمن آراست دگرها چمن

باد برد شاخ گل و نسترن