از سر خوان عدمش قسمت است

هست جهان سفره احسان او

اهل جهان زله خور خوان او

هر که نه پرورده این نعمت است

مائده فیض چه جزو و چه کل

برده از او فیض چه خار و چه گل

او چمن آراست دگرها چمن