مصرع نخست · شماره 119خود به چنین جا که خرد مانده لالشاعروحشیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.116شب پره ای در گذر آفتاب#117مانده در این ره خرد دور رو#118کند در این ره نظر تیزرو#119خود به چنین جا که خرد مانده لالانتخابشده120هست زبان را چه مجال مقال#121جسم در او راه به جایی نیافت#122خواست رود قوت پایی نیافت#دربارهٔ این سطرسطر شماره 119 از «حکایت» است.سطر پیشینکند در این ره نظر تیزرو→سطر بعدیهست زبان را چه مجال مقال←