مصرع دوم · شماره 122خواست رود قوت پایی نیافتشاعروحشیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.119خود به چنین جا که خرد مانده لال#120هست زبان را چه مجال مقال#121جسم در او راه به جایی نیافت#122خواست رود قوت پایی نیافتانتخابشده123جان به حیل می کند اینجا مقام#124جسم که باشد که بود تیزگام#125چند توان بود به دوری صبور#دربارهٔ این سطرسطر شماره 122 از «حکایت» است.سطر پیشینجسم در او راه به جایی نیافت→سطر بعدیجان به حیل می کند اینجا مقام←