مصرع نخست · شماره 121جسم در او راه به جایی نیافتشاعروحشیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.118کند در این ره نظر تیزرو#119خود به چنین جا که خرد مانده لال#120هست زبان را چه مجال مقال#121جسم در او راه به جایی نیافتانتخابشده122خواست رود قوت پایی نیافت#123جان به حیل می کند اینجا مقام#124جسم که باشد که بود تیزگام#دربارهٔ این سطرسطر شماره 121 از «حکایت» است.سطر پیشینهست زبان را چه مجال مقال→سطر بعدیخواست رود قوت پایی نیافت←