مصرع دوم · شماره 120رفت و به خلوتگه عشرت نشستشاعروحشیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.117خواند عزیزان و به سد جد و جهد#118بست بدو عقد زلیخای عهد#119دامن مقصود فتادش به دست#120رفت و به خلوتگه عشرت نشستانتخابشده121مرد گداپیشه که آنجا رسید#122از مدد همت والا رسید#123همت اگر سلسله جنبان شود#دربارهٔ این سطرسطر شماره 120 از «حکایت» است.سطر پیشیندامن مقصود فتادش به دست→سطر بعدیمرد گداپیشه که آنجا رسید←