مصرع دوم · شماره 138شعر ترا هیچ بلندی ندادشاعروحشیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.135چند عصا رایت شهرت کنی#136ریش برآن پرچم رایت کنی#137کرد عصایی و بلند اوفتاد#138شعر ترا هیچ بلندی ندادانتخابشده139زین علم زرق به میدان نو#140کشور معنی نشود زان تو#141کوس کند نوحه بر آن پادشاه#دربارهٔ این سطرسطر شماره 138 از «حکایت» است.سطر پیشینکرد عصایی و بلند اوفتاد→سطر بعدیزین علم زرق به میدان نو←