مصرع نخست · شماره 141کوس کند نوحه بر آن پادشاهشاعروحشیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.138شعر ترا هیچ بلندی نداد#139زین علم زرق به میدان نو#140کشور معنی نشود زان تو#141کوس کند نوحه بر آن پادشاهانتخابشده142کاو شود اقلیم گشای سپاه#143تا نکنی غارت نظمی نخست#144ره ننماید به تو آن نظم سست#دربارهٔ این سطرسطر شماره 141 از «حکایت» است.سطر پیشینکشور معنی نشود زان تو→سطر بعدیکاو شود اقلیم گشای سپاه←