مصرع دوم · شماره 144ره ننماید به تو آن نظم سستشاعروحشیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.141کوس کند نوحه بر آن پادشاه#142کاو شود اقلیم گشای سپاه#143تا نکنی غارت نظمی نخست#144ره ننماید به تو آن نظم سستانتخابشده145آنکه بود دخل ز دخلش زیاد#146دست به درویش نباید گشاد#147مهر خموشی به لب خویش نه#دربارهٔ این سطرسطر شماره 144 از «حکایت» است.سطر پیشینتا نکنی غارت نظمی نخست→سطر بعدیآنکه بود دخل ز دخلش زیاد←