مصرع دوم · شماره 142کاو شود اقلیم گشای سپاهشاعروحشیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.139زین علم زرق به میدان نو#140کشور معنی نشود زان تو#141کوس کند نوحه بر آن پادشاه#142کاو شود اقلیم گشای سپاهانتخابشده143تا نکنی غارت نظمی نخست#144ره ننماید به تو آن نظم سست#145آنکه بود دخل ز دخلش زیاد#دربارهٔ این سطرسطر شماره 142 از «حکایت» است.سطر پیشینکوس کند نوحه بر آن پادشاه→سطر بعدیتا نکنی غارت نظمی نخست←