مصرع دوم · شماره 148پستی خود را نکنی فاش نهشاعروحشیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.145آنکه بود دخل ز دخلش زیاد#146دست به درویش نباید گشاد#147مهر خموشی به لب خویش نه#148پستی خود را نکنی فاش نهانتخابشده149آب که رو جانب پستی فکند#150پستی خود گفت به بانگ بلند#151کوس نه ای، زمزمه کوس چیست#دربارهٔ این سطرسطر شماره 148 از «حکایت» است.سطر پیشینمهر خموشی به لب خویش نه→سطر بعدیآب که رو جانب پستی فکند←