مصرع دوم · شماره 150پستی خود گفت به بانگ بلندشاعروحشیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.147مهر خموشی به لب خویش نه#148پستی خود را نکنی فاش نه#149آب که رو جانب پستی فکند#150پستی خود گفت به بانگ بلندانتخابشده151کوس نه ای، زمزمه کوس چیست#152غلغل بیهوده چو ناقوس چیست#153خضر نه ای، چشمه حیوان مجوی#دربارهٔ این سطرسطر شماره 150 از «حکایت» است.سطر پیشینآب که رو جانب پستی فکند→سطر بعدیکوس نه ای، زمزمه کوس چیست←