مصرع نخست · شماره 149آب که رو جانب پستی فکندشاعروحشیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.146دست به درویش نباید گشاد#147مهر خموشی به لب خویش نه#148پستی خود را نکنی فاش نه#149آب که رو جانب پستی فکندانتخابشده150پستی خود گفت به بانگ بلند#151کوس نه ای، زمزمه کوس چیست#152غلغل بیهوده چو ناقوس چیست#دربارهٔ این سطرسطر شماره 149 از «حکایت» است.سطر پیشینپستی خود را نکنی فاش نه→سطر بعدیپستی خود گفت به بانگ بلند←
شاعروحشیشاعروحشیشاعروحشیشاعروحشی