مصرع دوم · شماره 22کند به پا برد و به زندان فکندشاعروحشیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.19برد کشانش عسس کینه جوی#20تلخ سخن گشته، ترش کرده روی#21کرد به چندین ستمش کند و بند#22کند به پا برد و به زندان فکندانتخابشده23چوب دو شاخش چو نمود از گلو#24دست اجل بود گلو گیر او#25خم شده دستش به طریق کمان#دربارهٔ این سطرسطر شماره 22 از «حکایت» است.سطر پیشینکرد به چندین ستمش کند و بند→سطر بعدیچوب دو شاخش چو نمود از گلو←