مصرع نخست · شماره 97آنکه زدی شعله خشمش جهانشاعروحشیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.94گر چه فتد پیش تو اول به خاک#95یوز بر آهو چو کمین آورد#96سینه خود را به زمین آورد#97آنکه زدی شعله خشمش جهانانتخابشده98لاف وفای که زند، مشنو آن#99سرب چو بگداخت نماید چو آب#100لیک کند خوردن آن جان کباب#دربارهٔ این سطرسطر شماره 97 از «حکایت» است.سطر پیشینسینه خود را به زمین آورد→سطر بعدیلاف وفای که زند، مشنو آن←
شاعروحشیشاعروحشیشاعروحشیشاعروحشی