مصرع دوم · شماره 98لاف وفای که زند، مشنو آنشاعروحشیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.95یوز بر آهو چو کمین آورد#96سینه خود را به زمین آورد#97آنکه زدی شعله خشمش جهان#98لاف وفای که زند، مشنو آنانتخابشده99سرب چو بگداخت نماید چو آب#100لیک کند خوردن آن جان کباب#101آنکه نه ثابت قدم اندر وفاست#دربارهٔ این سطرسطر شماره 98 از «حکایت» است.سطر پیشینآنکه زدی شعله خشمش جهان→سطر بعدیسرب چو بگداخت نماید چو آب←