مصرع دوم · شماره 104رخت مقیمان نهد اندر فناشاعروحشیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.101آنکه نه ثابت قدم اندر وفاست#102صحبت او مایه چندین جفاست#103خانه که سست آمده آنرا بنا#104رخت مقیمان نهد اندر فناانتخابشده105رسم وفا از همه یاری مجوی#106زادن گل از همه خاری مجوی#107خار گل و خار مغیلان جداست#دربارهٔ این سطرسطر شماره 104 از «حکایت» است.سطر پیشینخانه که سست آمده آنرا بنا→سطر بعدیرسم وفا از همه یاری مجوی←