مصرع دوم · شماره 106زادن گل از همه خاری مجویشاعروحشیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.103خانه که سست آمده آنرا بنا#104رخت مقیمان نهد اندر فنا#105رسم وفا از همه یاری مجوی#106زادن گل از همه خاری مجویانتخابشده107خار گل و خار مغیلان جداست#108غنچه و پیکان ز کجا تا کجاست#109مرد خرد پیشه نجوید ز کاه#دربارهٔ این سطرسطر شماره 106 از «حکایت» است.سطر پیشینرسم وفا از همه یاری مجوی→سطر بعدیخار گل و خار مغیلان جداست←