مصرع نخست · شماره 107خار گل و خار مغیلان جداستشاعروحشیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.104رخت مقیمان نهد اندر فنا#105رسم وفا از همه یاری مجوی#106زادن گل از همه خاری مجوی#107خار گل و خار مغیلان جداستانتخابشده108غنچه و پیکان ز کجا تا کجاست#109مرد خرد پیشه نجوید ز کاه#110خاصیت طینت زرین گیاه#دربارهٔ این سطرسطر شماره 107 از «حکایت» است.سطر پیشینزادن گل از همه خاری مجوی→سطر بعدیغنچه و پیکان ز کجا تا کجاست←