مصرع دوم · شماره 108گر نه ز بادش قدری کم شودشاعروحشیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.105خواجه که پر گشته ز باد غرور#106خم نکند پشت تواضع به زور#107مشک پر از باد کجا خم شود#108گر نه ز بادش قدری کم شودانتخابشده109باد به خود کرده ولی وقت کار#110پوست کند از سر او روزگار#111گشت چو از باد قوی گوسفند#دربارهٔ این سطرسطر شماره 108 از «حکایت» است.سطر پیشینمشک پر از باد کجا خم شود→سطر بعدیباد به خود کرده ولی وقت کار←