مصرع نخست · شماره 111گشت چو از باد قوی گوسفندشاعروحشیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.108گر نه ز بادش قدری کم شود#109باد به خود کرده ولی وقت کار#110پوست کند از سر او روزگار#111گشت چو از باد قوی گوسفندانتخابشده112پنجه قصاب از او پوست کند#113چند به این باد به سر می بری#114نیستی آخر دم آهنگری#دربارهٔ این سطرسطر شماره 111 از «حکایت» است.سطر پیشینپوست کند از سر او روزگار→سطر بعدیپنجه قصاب از او پوست کند←