مصرع دوم · شماره 110پوست کند از سر او روزگارشاعروحشیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.107مشک پر از باد کجا خم شود#108گر نه ز بادش قدری کم شود#109باد به خود کرده ولی وقت کار#110پوست کند از سر او روزگارانتخابشده111گشت چو از باد قوی گوسفند#112پنجه قصاب از او پوست کند#113چند به این باد به سر می بری#دربارهٔ این سطرسطر شماره 110 از «حکایت» است.سطر پیشینباد به خود کرده ولی وقت کار→سطر بعدیگشت چو از باد قوی گوسفند←