خارکشش گفت که ای شهریار

نیست ز پر گاله زربفت خوش

گنج برون آر که رستی ز رنج

مار صفت کشته مشو بهر گنج

دست ز آزار اسیران بدار

از نفس گرم اسیران بترس

ز آه دل ریش فقیران بترس