دست ز آزار اسیران بدار

گنج برون آر که رستی ز رنج

مار صفت کشته مشو بهر گنج

خارکشش گفت که ای شهریار

از نفس گرم اسیران بترس

ز آه دل ریش فقیران بترس

گنج ز من می طلبی گنج چیست