مصرع دوم · شماره 104آرد از آن دانه همان دانه بارشاعروحشیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.101بد مکن از گردش دوران بترس#102دور مکافات کند ز آن بترس#103هر که در این مزرعه شد دانه کار#104آرد از آن دانه همان دانه بارانتخابشده105ما که چو پرگار قدم می زنیم#106چرخ برین نقطه غم می زنیم#107دور ز هر نقطه که برداشتیم#دربارهٔ این سطرسطر شماره 104 از «حکایت» است.سطر پیشینهر که در این مزرعه شد دانه کار→سطر بعدیما که چو پرگار قدم می زنیم←