مصرع نخست · شماره 105ما که چو پرگار قدم می زنیمشاعروحشیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.102دور مکافات کند ز آن بترس#103هر که در این مزرعه شد دانه کار#104آرد از آن دانه همان دانه بار#105ما که چو پرگار قدم می زنیمانتخابشده106چرخ برین نقطه غم می زنیم#107دور ز هر نقطه که برداشتیم#108باز به آن نقطه گذر داشتیم#دربارهٔ این سطرسطر شماره 105 از «حکایت» است.سطر پیشینآرد از آن دانه همان دانه بار→سطر بعدیچرخ برین نقطه غم می زنیم←
شاعروحشیشاعروحشیشاعروحشیشاعروحشی