مصرع دوم · شماره 106چرخ برین نقطه غم می زنیمشاعروحشیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.103هر که در این مزرعه شد دانه کار#104آرد از آن دانه همان دانه بار#105ما که چو پرگار قدم می زنیم#106چرخ برین نقطه غم می زنیمانتخابشده107دور ز هر نقطه که برداشتیم#108باز به آن نقطه گذر داشتیم#109آنکه به ره خار فشان بست بار#دربارهٔ این سطرسطر شماره 106 از «حکایت» است.سطر پیشینما که چو پرگار قدم می زنیم→سطر بعدیدور ز هر نقطه که برداشتیم←
شاعروحشیشاعروحشیشاعروحشیشاعروحشی