مصرع دوم · شماره 150هر چه طلب می کنی آن می دهدشاعروحشیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.147فیض ازل از نظر اهل راز#148کرده دری بر رخ مقصود باز#149آنکه ترا مایه جان می دهد#150هر چه طلب می کنی آن می دهدانتخابشده151جان طلب و بگذر ازین آب وخاک#152جسم رها کن که شوی جان پاک#153وحشی ازین گفته فروبند لب#دربارهٔ این سطرسطر شماره 150 از «حکایت» است.سطر پیشینآنکه ترا مایه جان می دهد→سطر بعدیجان طلب و بگذر ازین آب وخاک←