جان طلب و بگذر ازین آب وخاک

کرده دری بر رخ مقصود باز

آنکه ترا مایه جان می دهد

هر چه طلب می کنی آن می دهد

جسم رها کن که شوی جان پاک

وحشی ازین گفته فروبند لب

روز نهان است و عیان است شب