ز صنعت بسته ای گلهای اختر

بلی رسم جهانست اینکه هر روز

بود کم پنبه داغ از دگر روز

درون شیشه چرخ مدور

ز شوقت کوه از آن از جا نجسته

که او را خارها در پا نشسته

تو بستی بر کمر گه کوه را زر