مصرع دوم · شماره 82دهانش را ز در دندان تو دادیشاعروحشیاثرسر آغازقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.79ترا آب روان تسبیح خوانی#80پی ذکر تو هر موجش زبانی#81صدف را خنده در نیسان تو دادی#82دهانش را ز در دندان تو دادیانتخابشده83فلک را پشت خم از بار عشقت#84دل مه روشن از انوار عشقت#85نهی درج دهان را گوهر نطق#دربارهٔ این سطرسطر شماره 82 از «سر آغاز» است.سطر پیشینصدف را خنده در نیسان تو دادی→سطر بعدیفلک را پشت خم از بار عشقت←