چه بخت است اینکه خاکش باد بر سر

سر افسانه غم باز کردم

به روز خود شکایت ساز کردم

که از بخت بدم خاک است بستر

نه سامانی که بینم شاد خود را

ز بند غم کنم آزاد خود را

نه سر پیداست نه سامان چه سازم