مگر یکباره راه جنگ زد کوس

چنان دورش به صحبت خانه داد

ز امنیت صلای عیش در داد

به دور او که ناامنی ست محبوس

که می پیچند سر تا پا کمندش

به نوبت چوب بر سر می زنندش

از آنرو زخمه مطرب خورد چنگ