چه سر مالی چو سگ بر آستانه

خم می برکند خود را سر از تن

که او را شد شکم پر تا به گردن

پی نان بر در اهل زمانه

تو آن شیری که عالم بیشه تست

کجا رفتن به هر در پیشه تست

نیاید زان به پهلو شیر را سنگ