سیاه از دود شد ایوان افلاک

که شد چون مشعل مهر منور

نگون از طاق این فیروزه منظر

برآمد دود از کاشانه خاک

در آن شب ناظر از هجران منظور

به کنجی ساخت جا از همدمان دور

ز روی درد افغان کرد بنیاد