در آن شب ناظر از هجران منظور

نگون از طاق این فیروزه منظر

برآمد دود از کاشانه خاک

سیاه از دود شد ایوان افلاک

به کنجی ساخت جا از همدمان دور

ز روی درد افغان کرد بنیاد

که فریاد از دل پر درد فریاد