بیا ای سیل از چشم تر من

که من هم پر ز عمر خود به تنگم

چه ذوق از جان که بی دلدار باشد

دل از عمر چنین بیزار باشد

فکن این کلبه غم بر سر من

که آنکو همچو من غمناک باشد

همان بهتر که زیر خاک باشد