ترا از یار اگر باریست بر دل

ز مهجوری سری بر جیب غم داشت

برین می داشت خود را تا زید شاد

ولی هم در زمان می رفتش از یاد

نپنداری کز آن یار است غافل

به استادی نهان می دارد آن بار

وگرنه هست از بارت خبردار