دلم می گفت با من کاین دروغست

همین باشد وفاداری که کردی

به من از راه و رسم غمگساری

حکایتها که می کردی ز یاری

مکن باور که شمع بی فروغست

به حرفش خامه رومی نهادم

زبان طعن بر وی می گشادم