ولی چون دور بزم دوری آراست

مکن باور که شمع بی فروغست

به حرفش خامه رومی نهادم

زبان طعن بر وی می گشادم

سراسر هر چه دل می گفت شد راست

بگویم راست پر نا مهربانی

نرنجی شیوه یاری ندانی